
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ روی ابرها ایستادن یعنی همین جایی که حالا بیرانوندن هست.چه چیزی می توانست بهتر از این باشد که او توپ طلای آسیا را ببرد؛ بله! توپ طلای آسیا.
تعارف نداریم،باورش احتمالا برای خیلی ها سخت است و خیلی ها هم دوست نداشتند توپ طلا به او برسد! ولی علی بیرو حالا اسم خودش را در تاریخ ثبت کرده و نامش در ویترین افتخارات فوتبال آسیا خواهد درخشید.
زندگی همینقدر ساده است و غیر قابل پیش بینی؛ گاهی بزرگترین افتخارها از ساده ترین نقطه ها شروع می شوند.از یک کوچه خاکی، از یک شهرستان، از پایین ترین نقطه شهر و از یک رویای دور.از پسری که خیلی ها موفقیتش را باور نداشتند، اما خودش هرگز دست از آرزوهایش نکشید. داستان زندگی علیرضا بیرانود را بارها و بارها شنیده اید.از کجا شروع کرد، به کجا رسید، از نخستین عکسی که در میدان آزادی گرفت تا شستن ماشین مردم در کارواش.او همیشه به همه این ها افتخار کرده و سرش را بالا گرفته و از خاطراتش گفته؛ افتخار با دستان خالی.
یک بار دیگر مرور کنیم؛ علیرضا بیرانوند در ۳۰ شهریور ۱۳۷۱ در روستای سرابیاس لرستان به دنیا آمد. او از همان کودکی عاشق فوتبال بود. زندگی برایش آسان نبود؛ روزهایی را پشت سر گذاشت که برای رسیدن به رویایش مجبور بود سختیهای زیادی را تحمل کند. اما در دلش آرزویی بزرگ داشت؛ روزی دروازهبان بزرگی شود و نامش را بر سر زبانها بیندازد.
شاید آن روزها کمتر کسی تصور میکرد پسری از لرستان بتواند روزی مقابل بزرگترین ستارههای فوتبال جهان بایستد. بیرانوند برای رسیدن به آرزویش از هیچ تلاشی دریغ نکرد. او با امید و پشتکار مسیر سخت موفقیت را طی کرد تا سرانجام به فوتبال حرفهای راه یافت و پیراهن تیمهای بزرگی مانند پرسپولیس و تیم ملی ایران را بر تن کرد.
اما یکی از فراموشنشدنیترین لحظات زندگی ورزشی او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه رقم خورد؛ زمانی که مقابل پرتغال، ضربه پنالتی کریستیانو رونالدو، فوقستاره فوتبال جهان، را مهار کرد. در آن لحظه میلیونها ایرانی از دیدن درخشش این دروازهبان به وجد آمدند. گویی تمام سختیهایی که او در مسیر رسیدن به این جایگاه تحمل کرده بود، در همان چند ثانیه معنا پیدا کرد.
بیرانوند سال ۲۰۱۹ به عنوان بهترین دروازهبان آسیا انتخاب شد و با عملکرد درخشان خود در فوتبال ایران و آسیا افتخارات زیادی به دست آورد. او اگرچه در سال ۲۰۲۴ نامزد جایزه بهترین بازیکن سال آسیا شد، اما موفق به کسب این عنوان نشد. با اینحال، نام او همچنان در میان چهرههای پرافتخار فوتبال ایران میدرخشید.
زیبایی داستان بیرانوند فقط در مهار پنالتی رونالدو یا کسب افتخارات ورزشی خلاصه نمیشود؛ زیبایی واقعی داستان او در مسیری است که طی کرده است. پسری که روزی با آرزوهای بزرگ از زادگاهش راه افتاد و با تلاش و امید توانست به جایگاهی برسد که میلیونها نفر او را تحسین کنند.
اما حالا امروز او روی قله آسیا ایستاده و عنوان بهترین بازیکن سال قاره کهن را یدک می کشد.فعلا فقط باید به او تبریک گفت و البته افتخار کرد که یک ایرانی صاحب این عنوان شده است. مبارکت باشد علی بیرو، همیشه روی ابرها باشی و سرت سلامت.
۲۵۱ ۲۵۱